Technologie ciekłofazowe są jedną z najczęściej stosowanych technik uzyskiwania kompozytów na osnowie metali lekkich. O ich popularności decyduje zarówno prostota technologiczna, aspekty ekonomiczne, jak również dostępna wiedza w tym obszarze. Jednak procesy te wykazują liczne problemy, nierozłącznie związane z tego typu technikami. Do najbardziej istotnych z nich należy zaliczyć problemy z homogenizacją wzmocnienia w objętości kompozytu, sedymentację cząstek, a także jakość połączenia na granicy rozdziału faz.
Proponowanym, innowacyjnym rozwiązaniem materiałowym w tym zakresie są przestrzenne struktury szkieletowe wykonane z materiałów ceramicznych. Materiały te, o porowatości otwartej przekraczającej 90 % i kontrolowanej ilości porów na cal stanowią alternatywę do aktualnie stosowanych wzmocnień w formie cząstek.
Zapraszamy do zapoznania się z ciekawym artykułem dostarczonym przez: Bartosz Hekner, Jerzy Myalski, a dostępny tutaj
Kompozyty od lat są symbolem nowoczesnej inżynierii – lekkie, wytrzymałe, projektowalne pod konkretne zastosowanie. Problem…
Wełna owcza, przez lata traktowana jako surowiec odpadowy, dziś zyskuje nowe znaczenie jako wartościowy komponent…
Kompozyty nie tylko zmieniają świat samochodów, ale także sprawiają, że są one lżejsze od stali, wytrzymałe jak nic innego oraz przyjazne…
Czy materiał może sam „zauważyć”, że coś jest z nim nie tak? A może nawet…
Kompozyty zwykle kojarzą się z włóknem: szklanym, węglowym lub aramidowym. To ono w największym stopniu…
KOMPOZYT‑EXPO 2026 w Krakowie to najważniejsze w Polsce targi materiałów i technologii kompozytowych. W dniach 7–8…